ΔΙΑΦΟΡΑ

Αυτές είναι οι εφευρέσεις που δεν θα γνωρίσουν ποτέ τα σημερινά παιδιά

Αυτές είναι οι εφευρέσεις που δεν θα γνωρίσουν ποτέ τα σημερινά παιδιά
Advertisement

Σε λίγα χρόνια δεν θα τα θυμόμαστε ούτε εμείς που τα ζήσαμε.

Θυμάστε ότι δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα και παρ’ όλα αυτά επιζούσαμε με ένα ταπεινό… σταθερό με καλώδια;

Έχετε ξεχάσει ότι το «κουτί» στο σαλόνι δεν μας έδινε την επιλογή να αλλάξουμε τα κανάλια –εκείνα τα ελάχιστα που υπήρχαν- με τηλεκοντρόλ;

Την προετοιμασία για τις εκδρομές που περιελάμβανε απαραιτήτως μια στάση στο φωτογραφείο για να αγοράσετε φιλμ;

Όλα αυτά υπάρχουν σαν αναμνήσεις για όλους εμάς που τα ζήσαμε εκείνα τα -πιο απλά- χρόνια, αλλά αν χρειάζεται έστω και λίγη προσπάθεια για να τα θυμηθούμε, σκεφτείτε πόσες είναι οι πιθανότητες να τα θυμούνται ή να τα γνωρίζουν καν όσοι ενηλικιώνονται τώρα και οι γενιές που έπονται αυτών.

Δείτε ποια αγαπημένα μας αντικείμενα που φάνταζαν σαν «αιχμή της τεχνολογίας» τότε, υπάρχουν πλέον στο πιο βαθύ σκοτάδι της αποθήκης μας ή στο χρονοντούλαπο, παρέα με άλλες παρελθούσες μόδες.

Δες ποιες είναι αυτές οι εφευρέσεις:

Γραφομηχανή, Όταν ακόμη και τα αρχεία Word μοιάζουν δεδομένα και κλασικά, οι σελίδες που έχουν τυπωθεί σε γραφομηχανή, με την χαρακτηριστική παλιομοδίτικη γραμματοσειρά και το γύρισμα του μηχανισμού κάθε φορά που τελειώνει η αράδα φαντάζει πολύ μακρινή ανάμνηση. Τόσο, που έχει θέση μόνο σε παλιά θρίλερ όπου τα απειλητικά σημειώματα του δολοφόνου γράφονται σε γραφομηχανή για να μην αναγνωριστεί ο γραφικός χαρακτήρας. Πρόσφατα, μάλιστα, έκλεισε και το τελευταία εργοστάσιο γραφομηχανών στον κόσμο, οπότε όσοι πρόλαβαν… την γραφομηχανή είδαν.

Walkie Talkie, Το αγαπημένο gadget των παιδιών των ‘80s και των ‘90s διέθετε την επαναστατική λειτουργία τηλεπικοινωνίας από κάποια απόσταση χωρίς καλώδια. Η τεχνολογική εξέλιξη δηλαδή των πλαστικών ποτηριών που συνδέαμε με κλωστή και επιδιδόμασταν στην εμπειρία, την οποία αργότερα αντικατέστησαν τα κινητά τηλέφωνα, που κυκλοφορούν σήμερα ακόμη και στα δημοτικά σχολεία.

Δραχμές, Το κατοστάρικο, με το οποίο μπορούσες να αγοράσεις μια τυρόπιτα, το πράσινο πεντακοσάρικο, ο Κολοκοτρώνης στο πεντοχίλιαρο και ο Παπανικολάου στο δεκαχίλιαρο κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι μέχρι να αποσυρθούν για το χατίρι της ευρωζώνης. Όσοι βρίσκονται τώρα στην εφηβεία μάλλον δεν γνωρίζουν καν πώς μοιάζουν. Επιφυλασσόμαστε βέβαια, γιατί είναι πιθανόν να τις ξαναχρησιμοποιήσουν στο μέλλον. Ποτέ δεν ξέρεις…

Dial-up συνδέσεις, Θυμάστε τον χαρακτηριστικό ήχο που ακουγόταν από το μόντεμ στο desktop σας, κάθε φορά που «καλούσατε» για να μπείτε στο internet; Οι ταχύτητες χελώνας και το τηλέφωνο που «μιλούσε» μέχρι να εμφανιστεί η επαναστατική επιλογή του ISDN σήμερα επιβιώνουν είτε ως retro ringtone, είτε ως λύση ανάγκης. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόσφατα, η απαγόρευση του διαδικτύου στην Αίγυπτο επανέφερε το dial up στην καθημερινότητα των εξεγερμένων.

Φορητό κασετοφωνάκι, Πολύ πιο ογκώδες από τα iPod και τα μικροσκοπικά mp3 players του σήμερα, κι όμως, δεν μας ένοιαζε καθόλου. Η «ιεροτελεστία της κασέτας» που περιείχε αυτοσχέδια compilations με «Ξένα Διάφορα» και ο ήχος του rewind είναι κάτι περιττό για την σημερινή ψηφιακή τεχνολογία, αλλά πάντα θα θυμόμαστε τους προγόνους των φορητών CD players και των memory cards που στοιβάζουν εκατοντάδες τραγούδια στο κινητό μας.

MS DOS, Τα Windows είναι πλέον δεδομένα, τα λειτουργικά συστήματα πολλαπλασιάστηκαν και οι οθόνες των laptop και των tablet PC δεν θα μπορούσαν να είναι πιο εύχρηστες. Δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για τις πρωτόγονες, όπως θα φάνταζαν σήμερα, οθόνες με τα MS DOS, τις τετράγωνες δισκέτες που έμπαιναν στην προσαρτημένη «κεντρική μονάδα» και τα πράσινα γράμματα που αναβόσβηναν σε μαύρο φόντο, όταν ακόμη ο Bill Gates και ο Steve Jobs πειραματίζονταν.

Το τρένο-«καρβουνιάρης», Μπορεί οι εποχές που το τρένο χρειαζόταν κάρβουνα για να προχωρήσει να απέχουν πολλές δεκαετίες, αλλά ακόμη και για τις τελευταίες γενιές, η λέξη «καρβουνιάρης» επιβίωσε, περιγράφοντας το παλιό τρένο που προχωρά πιο αργά και από υπερήλικη χελώνα. Σήμερα, μπορεί το χρέος του ΟΣΕ να μετριέται σε δισεκατομμύρια και η εξυπηρέτηση να μην είναι η καλύτερη δυνατή, αλλά τα intercity, ο προαστιακός και οι συρμοί με τον κλιματισμό και τα βελούδινα καθίσματα δεν δικαιολογούν τον αναχρονιστικό όρο

Σταθερό τηλέφωνο με καντράν και καλώδια, Και μιας και το αναφέραμε, το κινητό ήρθε να μας βρει κάποια στιγμή μέσα στα ‘90s, για να μπει στην καθημερινότητά μας και να μην ξαναβγεί μέχρι και σήμερα. Μέχρι τότε, η μόνη τηλεφωνική επικοινωνία γινόταν με τα χαριτωμένα τηλέφωνα που διέθεταν στρογγυλό καντράν, στο οποίο έπρεπε να γυρίσεις τα νούμερα ώστε να σχηματίσεις τον αριθμό, και φυσικά να μείνεις στο ίδιο μέρος κατά την διάρκεια του τηλεφωνήματος.

Ραδιόφωνο με βελόνα, Επιστρέφουμε στη μουσική, για να θυμηθούμε τα παλιά μας ραδιόφωνα, στα οποία η επιλογή του σταθμού γινόταν με το γύρισμα της βελόνας. Ποτέ δεν ξέραμε αμέσως ποιον σταθμό ακούγαμε, καθώς δεν υπήρχαν led οθόνες για να μας ενημερώσουν για την ακριβή συχνότητα, για το τραγούδι που ακούγεται και για την αφιέρωση του Τάκη στη Σούλα που της λείπει πολύ. Ακόμη και ο ήχος των παρασίτων που ακουγόταν στο ενδιάμεσο των εναλλαγών της βελόνας ίσως κάποτε ξεχαστεί τελείως.

VHS, Ή αλλιώς, Video Home System. Οι βιντεοκασέτες που μεσουράνησαν στα «μαρτυρικά» ‘80s φιλοξένησαν στις μαγνητικές τους ταινίες πολλές καλτ παραγωγές, αλλά και όλα τα blockbusters του Hollywood, πριν έρθει στην ζωή μας το DVD. Οι περισσότεροι από εμάς, άλλωστε, ακόμη αποκαλούμε τα καταστήματα ενοικίασης ταινιών «video club», παρ’ ότι όλα έχουν φροντίσει να μετατραπούν σε «DVD store» και να ξεφορτωθούν τις ορθογώνιες κασέτες που σκονίζονταν στις αποθήκες τους.

Τηλεκάρτες, «Πριν τελειώσουμε τελειώνει η τηλεκάρτα…» τραγουδούσαν κάποτε πατέρας και γιος Βαρδή. «Μα καλά, δεν είχαν ένα 3G δίκτυο, ένα Skype, έστω ένα καρτοσυμβόλαιο με απεριόριστη επικοινωνία μεταξύ της οικογένειας να κάνουν την δουλειά τους;» θα σκεφτόταν ένας σημερινός έφηβος. Όχι, δεν είχαν τίποτα από αυτά, και τα καρτοτηλέφωνα που στέκονται σήμερα ερημωμένα στις πλατείες ήταν η λύση όταν χρειαζόμασταν να επικοινωνήσουμε από τον «έξω κόσμο». Οι τηλεκάρτες, μάλιστα, υπήρξαν αντικείμενα-φετίχ και συλλέγονταν μετά μανίας από πολλούς

Δίσκοι βινυλίου, Οι περισσότεροι έχουν ακόμη την συλλογή τους, φυλάσσοντάς την με καμάρι σε κάποιο ράφι. Άλλοι τους ακούνε ακόμη, στα πικ απ που λειτουργούν και σήμερα, για χάρη των νοσταλγών της βελόνας. Η νέα γενιά, όμως, που έχει συνηθίσει στον αψεγάδιαστο ήχο των mp3, mp4 και άλλων αρχείων με κατάληψη τριών χαρακτήρων, θα δυσκολευτεί να πιστέψει πως έχουν κάποιο νόημα οι θορυβώδεις στροφές των παλιών δίσκων. Οι ίδιες θορυβώδεις στροφές που κάνουν τους δίσκους αψεγάδιαστους και αντικείμενα-φετίχ για όσους μεγάλωσαν με αυτούς.

Πηγή: ratpack.gr

Διαβάστε περισσότερα
Advertisement