Στον έpωτα να ζεις το πολύ, μη συμβιβάζεσαι με το λίγο

Advertisement
Στον έpωτα να ζεις το πολύ, μη συμβιβάζεσαι με το λίγο
Advertisement

Ζήσε το πολύ, μην εγκλωβίζεσαι στο λίγο.

Έpωτας… Ουσιαστικό που μπορεί να δεχτεί δεκάδες διαφορετικούς επιθετικούς προσδιορισμούς. Παθιασμένος, γλυκός, μεγάλος, πρώτος, τρελός, περαστικός, ξεχασμένος, ανεκπλήρωτος, θυελλώδης…

Ένας όμως περικλείει με μια λέξη την ουσιαστική έννοιά του. Απόλυτος… Όπως κι αν είναι, όσο κι αν κρατήσει, δεν έχει νόημα αν δεν είναι απόλυτος. Χωρίς περιορισμούς, μέτρο, εξαιρέσεις… Τα θέλει όλα και πολύ. Δίχως ημίμετρα και ξενέρωτους συμβιβασμούς.

Δεν έχει σημασία για πόσο καιρό θα το νιώθεις. Πρέπει όσο διαρκεί να είναι τόσο μεγάλος που να μη χωράει πουθενά. Να ξεπερνάει τα στεγανά όρια της ανθρώπινης υπόστασής σου. Να είναι “κάτι”, το κάτι άλλο, κάτι μοναδικό. Μόνο έτσι να τον ζεις τον έpωτα, κόντρα στις ευκαιριακές γνωριμίες που προκύπτουν εδώ κι εκεί. Αν δεν νιώθεις πολλά, μη σπαταλάς το χρόνο σου ή αν δεν νιώθει πολλά ο άλλος μη σπαταλάς τον εαυτό σου. Ούτε το ένα ούτε το άλλο αρκεί… Το αμοιβαίο κυνήγα.

Μη σου φαίνεται ότι αυτή η περιγραφή ταιριάζει στους έpωτες του παραμυθιού and they lived happily ever after… Δε μιλάω για ροζ συννεφάκια και πρίγκιπες σε άσπρα άλογα. Μιλάω για την πραγματικότητα. Εκεί, ανάμεσα στις χιλιάδες υποχρεώσεις σου και τις υποχωρήσεις που πρέπει να κάνεις στη δουλειά, στις κοινωνικές συναναστροφές, στις καθημερινές σου ανάγκες, εκεί τον έχεις ανάγκη τον έpωτα. Να σε απογειώνει, την ίδια στιγμή που σε όλους τους άλλους τομείς είσαι υποχρεωμένος να ακολουθείς συμβάσεις. Εκεί χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που θα σε απελευθερώνει. Που θα σε κάνει να νιώθεις πλήρης, που θα τα δίνετε όλα ο ένας τον άλλον γιατί απλώς δεν μπορείτε να κάνετε αλλιώς. Γιατί μια αναπόδραστη εσωτερική ανάγκη θα σας ωθεί προς τα εκεί.

Οφείλεις στον εαυτό σου να ζήσεις στο έπακρο αυτό το συναίσθημα. Μην επιτρέψεις να εγκλωβιστείς σε τίποτα μικρότερο. Αν δεις ότι αυτό που νιώθετε είναι δυνατό, ζήστο, αν όμως μέρα με τη μέρα φθίνει, δεν σου αξίζει. Θέλεις έναν άνθρωπο που αισθάνεται και κυρίως που εκδηλώνει όσα νιώθει. Που σε κάνει κομμάτι της ημέρας και της νύχτας του. Που έχει ανάγκη να μοιράζεται μαζί σου όσα ζει. Που δεν θα εξαφανίζεται και θα εμφανίζεται ανάλογα με το πως τον βολεύει κάθε φορά, θεωρώντας δεδομένο ότι θα είσαι εκεί όποτε σε καλέσει. Βρες το θάρρος να πεις όχι σε έναν “τεχνοκράτη του έpωτα” και ψάξε για έναν “καλλιτέχνη του έpωτα”. Που θα σε κοιτάζει με μάτια σπινθηροβόλα και θα μιλάει κατευθείαν στην καρδιά σου.

Γι’ αυτό σου λέω, δεν είναι μόνο για τους αθεράπευτα ρομαντικούς ο έpωτας. Το συνώνυμο του έpωτα είναι το ιδανικό… Και η αναζήτηση του ιδανικού δεν είναι γνώρισμα μόνο όσων αιθεροβατούν, είναι φυσιολογική ανάγκη όλων μας. Αυτό πρέπει να κυνηγάς και αυτό αξίζει να ζεις.

Να ζεις το πολύ, λοιπόν. Αυτό που σε γεμίζει εκατό τοις εκατό. Μη συμβιβάζεσαι με τίποτα άλλο. Μη διστάσεις να περιμένεις όσο χρειαστεί. Γιατί πάντα έρχεται… Αργότερα ή γρηγορότερα. Και γεμίζει τη ζωή μας με ευτυχία.

Χαρά Βλαμάκη

Πηγή: anewstart.gr

Διαβάστε περισσότερα
Advertisement

Πρόσφατα άρθρα