Αγάπη είναι να δίνεις ένα κομμάτι σου σε κάποιον, που δεν θα πάρεις ποτέ πίσω.

Advertisement
Αγάπη είναι να δίνεις ένα κομμάτι σου σε κάποιον, που δεν θα πάρεις ποτέ πίσω.
Advertisement

Σε αυτό το άρθρο δε θα μιλήσω για την εpωτική αγάπη.. Θα εστιάσω σε εκείνη την
αγάπη που όλοι νιώσαμε για κάποιον άνθρωπο, ανεξάρτητα από το φύλο, την
καταγωγή ή την κοινωνική του θέση.

Την αγάπη που δημιουργείται, είτε με τη μορφή θαυμασμού, είτε αδυναμίας..

Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας για κάποιον λόγο και ζούνε όσο τους
σκεφτόμαστε. Και συμφωνώ απόλυτα με αυτό. Σας έχει τύχει λοιπόν, κάποια στιγμή
στη ζωή σας να εμφανιστεί κάποιος , άνδρας ή γυναίκα και να σας κάνει ένα κλικ
απίστευτα δυνατό; Να ασκήσει πάνω σας μια γοητεία που κανένας δεν κατάφερε
έως τώρα αλλά δεν ξέρετε το γιατί; Αγαπάω λοιπόν πολύ αυτούς τους ανθρώπους.

Βέβαια,
για τον καθένα αυτός ο άνθρωπος «βράχος» είναι διαφορετικός.

Συνήθως όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν μπορείς
να τους πλησιάσεις πολύ… Τους απολαμβάνεις από μακριά, τρέφοντας για αυτούς
σκέψεις και συναισθήματα πολύ ισχυρά (με την καλή έννοια). Είναι σαν να τους
κουβαλάς πάντα μέσα σου, ακόμα και όταν δεν τους έχεις κοντά σου. Μια μικρή
γωνία του μυαλού σου, είναι πάντα αφιερωμένη σε εκείνους. Ακόμα και αν δεν
υπάρχεις καν στο δικό τους μυαλό. Και να μην το απαιτείς ποτέ αυτό.

Εσύ, όμως, αξίζει να θυμάσαι αυτόν που ήρθε στη ζωή σου. Μην αφήνεις τον εγωισμό

του «αμοιβαίου» να σε κάνει να τον ξεχάσεις. Και δε μιλάω για κάποιον ενθουσιασμό,
αλλά για κάποιον που έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένος στην μνήμη σου. Γιατί εκεί
πραγματικά φαίνεται ο άνθρωπος. Εκεί που μπορεί να δώσει πολλή-πολλή αγάπη,
θαυμασμό, χαμόγελο, αλλά τελικά να μην τα λαμβάνει ανάλογα. Και δεν πειράζει…

Και κάτι τελευταίο. Παίρνει χρόνο και πόνο συνήθως για να το μάθεις , αλλά η
αγάπη είναι δυνατότερη από οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, αν είναι πραγματική ,
συνειδητοποιημένη, καλού ανθρώπου κατασκεύασμα. Δίνεις ένα συναισθηματικό
κομμάτι σου σε κάποιον , που δεν θα πάρεις ποτέ πίσω. Ό,τι και αν γίνει όμως δεν
«ξε-αγαπάμε»…Θυμώνουμε, πληγωνόμαστε, κρατάμε μούτρα, έχουμε εγωισμό,
τσακιζόμαστε, ματώνουμε, αλλά ποτέ δεν σταματάμε να αγαπάμε. Γιατί η αγάπη
είναι το πιο ειλικρινές συναίσθημα, που κουβαλάμε για τα πάντα…

Για την οικογένεια, τους φίλους, έpωτες που δεν εκπληρώθηκαν, στιγμές που ίσως “χάθηκαν”,
μέρη που δεν γνωρίσαμε,
ανθρώπους που χάσαμε ή έφυγαν… Να μοιράζεσαι εικόνες… ήχους και αρώματα. Να
ταξιδεύεις με ανθρώπους που αγαπάς. Να ταξιδεύεις για ανθρώπους που αγαπάς.

Να αγαπάς.

– Κολλάρου Παναγιώτα

Διαβάστε περισσότερα
Advertisement

Πρόσφατα άρθρα