Αν νομίζεις πως ξέρεις έναν άνθρωπο, κάνεις λάθος.

Advertisement
Αν νομίζεις πως ξέρεις έναν άνθρωπο, κάνεις λάθος.
Advertisement

Της Ανθής Κατερίνη

Είμαστε στην ίδια χώρα, ίσως στην ίδια πόλη, ίσως στην ίδια δουλειά ή στην ίδια σχολή, ίσως στο ίδιο δωμάτιο. Πόσο γνωριζόμαστε όμως πραγματικά; Πόσο μπορούμε να ξέρουμε τι εκρήξεις συμβαίνουν μέσα στο μυαλό του άλλου; Και πόσο στ’ αλήθεια νοιάζεται κανείς να μάθει;

Πόσο ταυτίζουμε την εικόνα και την έκφραση του ανθρώπου με αυτό που είναι στην ολότητά του και αγνοούμε πως το ‘’είναι’’ μπορεί να είναι μία πολύ διαφορετική ιστορία από το ‘’φαίνεται’’;

Έτσι άνθρωπε πλανιέσαι και δεν έχεις την παραμικρή ιδέα. Πως αυτός που κρύβεται είναι αυτός που θέλει πιο βαθιά να φανερωθεί. Αλλά δεν ξέρει εάν θα μείνεις ή θα τρέξεις να τον φτύσεις στο κρυφτό.

Δεν ξέρεις, πως αυτός που έχει μία εύκολη απάντηση στο πρόβλημά σου δεν είναι παντογνώστης αλλά αυτήν την απάντηση την έβγαλε κάποια στιγμή σπάζοντας το κεφάλι του και μελετώντας την σπασμένη του καρδιά. Η απάντηση δεν ήρθε ποτέ έτοιμη.

Δεν ξέρεις, πως ο διπλανός σου που τον ζηλεύεις έχει τους ίδιους φόβους με εσένα, ίσως και μεγαλύτερους.

Δεν ξέρεις πως εκείνος που δεν συζητά το σκοτάδι του μαζί σου είναι γιατί έχει το μεγαλύτερο και φοβάται πως εάν το ελευθερώσει θα μολύνει ακόμα και τα μέρη του ουρανού που είναι ακόμη γαλάζια.

Δεν ξέρεις πως εκείνον που στέκει σοβαρός, ίσως τον ωρίμασε λίγο πιο γρήγορα η ζωή. Ή πως αυτός ο ήρεμος δεν έχει μόνο γαλήνιες σκέψεις.

Δεν ξέρεις ότι αυτός ο ήπιων τόνων έχει πιο πολλούς τόνους και αποχρώσεις από όσες θα μπορούσες να φανταστείς.

Πως μέσα στην σιωπή μπορεί να σκεφτεί καλύτερα και πως όποτε άνοιγε το στόμα του δεν ήξερε πάντα τι να πει. Και καταδικαζόταν σε μία μοναξιά που δεν μπορούσε να ταυτίσει τον εσωτερικό του κόσμο απόλυτα με εκείνον που δείχνει προς τα έξω. Ένιωθε έτσι λιγότερος από ότι είναι. Γιατί ένιωθε συνεχώς ότι δείχνει πολύ λιγότερα από αυτά που έχει.

Δεν νομίζεις άνθρωπε, πως με το να αναφέρεις σε κάποιον τις αδυναμίες του, τον κομπλάρεις περισσότερο; Πως εάν τόνιζες τις δυνάμεις του και τα προτερήματά του θα τον όπλιζες με δύναμη και θα τον έκανες καλύτερο;

Δεν γνωρίζεις, πως ο ήσυχος έχει το πιο θορυβώδες μυαλό.

Δεν ξέρεις πως υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου με άγχος. Άγχος που δεν περιορίζεται σε έγνοιες και ευθύνες μεγάλες. Άγχος και μόνο στην απόφαση να βρεθεί εδώ μαζί σου σήμερα ή να πάρει ένα τηλέφωνο κάποιον που δεν ξέρει καλά. Δεν ξέρεις πως όλα εκείνα που για σένα φαντάζουν αυτονόητα και εύκολα ίσως για κάποιον να είναι καθημερινά κατορθώματα.

Βάζεις ταμπέλες εδώ και κει και ξεχνάς πως ο άνθρωπος είναι τόσα πράγματα ταυτόχρονα και εσύ μπορείς να δεις μόνο ένα μέρος του.

Δεν ξέρεις πως κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να ξετυλίξουν όλες τους τις πλευρές μπροστά σου. Γι’ αυτό εάν νομίζεις πως ξέρεις έναν ήσυχο άνθρωπο κάνεις λάθος. Πάντα θα υπάρχει κάτι να μάθεις περισσότερο. Εάν περιμένεις να τον μάθεις μέσα σε μία και δύο συναντήσεις τον υποτιμάς πολύ. Αλλά και απ’ την άλλη εάν είσαι τόσο άξιος, ποιος ξέρει, ίσως μέσα σε μία μέρα ειλικρινή να καταφέρεις να τον μάθεις όσο δεν κατάφεραν άλλοι στο πέρασμα των χρόνων.

Πηγή: anapnoes.gr

Διαβάστε περισσότερα
Advertisement

Πρόσφατα άρθρα