Ελευθερία είναι να επιλέγεις να μένεις και «εκτός»

Advertisement
Ελευθερία είναι να επιλέγεις να μένεις και «εκτός»
Advertisement

Μακριά από λυκοφιλίες και ψεύτικα χαμόγελα. Μακριά από καθωσπρεπισμούς για το «τι θα πει ο κόσμος». Μακριά από χειραψίες φαινομενικά θερμές που μόλις στρίψουν κεφάλια, χείλη δαγκώνονται. Μακριά.

Ελευθερία είναι να επιλέγεις να μένεις και εκτός. Έξω από ό,τι «προσπαθεί» να σε έχει του κουτιού. Έξω από όποιον προσπαθεί να σε «αναγκάσει» να φορέσεις μια μάσκα και να γίνεις ξανά το «καλό παιδί» που κάποτε συνήθισε. Έξω από όλα όσα προσπαθούν να σε ορίσουν ως κάτι. Όρισε εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου. Από εκεί ξεκινάει το «καλό».

Εφόσον αρχίζεις σιγά σιγά, σταθερά και με αγάπη να σε ορίζεις, τότε και μόνο τότε κανείς και για κανένα λόγο δε θα έχει τη δύναμη να σε φοβίσει, να σε βλάψει, να πάρει αποφάσεις για σένα. Ξεκίνα με εσένα. Τι σου αρέσει, τι όχι. Τι σου ταιριάζει και ποιος. Σε τι θα έδινες μια δεύτερη ευκαιρία, σε ποιον επιτέλους πρέπει να κλείσεις την πόρτα μια και καλή γιατί απλά πλέον οι ζωές σας είναι βίοι παράλληλοι και σύγκλιση δεν υπάρχει καμιά.

Ξεκίνα με εσένα λοιπόν. Αποδέξου την ευάλωτη πλευρά σου και αγκάλιασε ζεστά το γκρι και το μαύρο σου. Δεν υπάρχουν μόνο αυτά τα χρώματα στην παλέτα της ζωής σου, το ξέρεις, αλλά άνετα μπορούν και αυτά να κάνουν παρέα με το γαλάζιο, το ροζ και το λευκό σου. Μην υποτιμάς το μαύρο και το γκρι. Είναι ικανά να σε φωτίσουν όπως κανένα άλλο.

Όσο μαθαίνεις σιγά σιγά να σε ακούς, όσο αισθάνεσαι το σώμα, την καρδιά, τα «θέλω», το μικρό παιδί μέσα σου, τόσο πιο κοντά θα έρχεσαι με το αληθινό σου «είναι». Με την προσωπική σου ελευθερία και την αλήθεια σου. Ξέρεις, η ελευθερία είναι προνόμιο του ειλικρινή. Και αν λες ψέματα ακόμα και στον εαυτό σου, τότε σου έχω άσχημα μαντάτα. Δε ξέρω αν ποτέ, θα νιώσεις πραγματικά ελεύθερος. Ξεκίνα να προσπαθείς, αξίζει.

Και αξίζει ακόμα περισσότερο να μάθεις να λες «όχι» με επίγνωση και «ναι» με πραγματική θέληση. Όσο παραμένεις έρμαιο καταστάσεων και μη υγιών συνθηκών από επιλογή, τότε δυστυχώς υποσυνείδητα βουλιάζεις στην αυτολύπηση. Αυτό γίνεται συνήθεια και έπειτα η συνήθεια αυτή σε ικανοποιεί. Μην επιλέξεις αυτήν την «ικανοποίηση». Είναι εύκολη. Επέλεξε εσένα.

Επίλεξε να βγεις για φαγητό με ένα φίλο που έχεις να δεις καιρό, όχι γιατί έχεις να τον δεις καιρό και θα έπρεπε να σου λείπει (αλλά δεν ισχύει), ή θα έπρεπε να μη χαθείτε (κάτι το οποίο ισχύει), ή θα έπρεπε να βρεθείτε για να μη χάνεστε (τι ψυχαναγκασμός θεέ μου!). Επίλεξε να τον δεις γιατί το θες.

Επίλεξε να εργαστείς έως αργά τη νύχτα όχι γιατί σε πίεσαν, ή γιατί θες να «διαπρέψεις» για τη σβελτάδα, την εξυπνάδα και τα όποια σου χαρίσματα, αλλά γιατί πραγματικά σου αρέσει η δουλειά σου και ναι… απολαμβάνεις πχ. να ετοιμάζεις το βράδυ τα χ πρότζεκτς σου.

Επίλεξε να χαμογελάς όπου σου βγαίνει, να μοιράζεις καλησπέρες με χαρά σε όλο τον κόσμο αν σου βγαίνει, να λες τα νέα σου παντού αν το θες, να γελάς με την καρδιά σου (στο εύχομαι). Αν το θες. Όλα αν τα θες. Όλα αν σου βγαίνουν. Φρόντισε να είναι αληθινά μόνο. Η ελευθερία κερδίζεται και αξίζει σε όλους. Τα ψέματα στον εαυτό σου μόνο βλάπτουν και σκέψου τελικά ποιος είναι ο χαμένος. Μήπως η ελευθερία σου;

Μάρη Γαργαλιάνου

Πηγή: enallaktikidrasi.com

Διαβάστε περισσότερα
Advertisement

Πρόσφατα άρθρα