Γυναίκα : Πολύπλοκη, ακαταμάχητη και… αναντικατάστατη!

Advertisement
Γυναίκα : Πολύπλοκη, ακαταμάχητη και… αναντικατάστατη!
Advertisement

Πολυπλοκότητα… Νομίζω πως είναι λέξη συνώνυμη με τη γυναικεία ύπαρξη. Παρ’ ότι γυναίκα, δεν μπορώ να μην το ισχυριστώ!

Αχ κοpίτσια! Ορισμένες φορές οι άντρες έχουν τόσο δίκιο. Η πολυπλοκότητά μας – που η αλήθεια είναι πως έχω χρησιμοποιήσει έναν πολύ απλό κατά τα άλλα όρο για να μας χαρακτηρίσω – δεν ισχύει μόνο για τον χαρακτήρα μας. Η πολυπλοκότητά μας υπερισχύει παντού επάνω μας! Που θέλετε; Στα λόγια μας, στις πράξεις μας, στο πως θα πιούμε τον καφέ μας τη μια μέρα και πως την άλλη, στα πόσα άπειρα καλλυντικά, ρούχα, παπούτσια, τσάντες έχουμε; Στις διακυμάνσεις των συναισθημάτων μας, ακόμα και τα γεννhτικά μας όργανα είναι τόσο πολύπλοκα που από πολλούς θεωρείται ότι καλύπτονται από κάποιο μυστήριο, ίσως γιατί εκεί που βρίσκονται φαίνονται λιγότερο. Στο πώς ερωτευόμαστε, στο πώς το βιώνουμε όλο αυτό και στο πώς το λήγουμε; Δράμα…

Κάποιες φορές δεν μπορώ να μην αποδώσω τα χίλια δίκια σ’ αυτά τα υπέροχα – αν μη τι άλλο – πλάσματα, τους άντρες. Ίσως ελάχιστη πολυπλοκότητα εκεί… Απλοί, ρε παιδί μου! Δεν συζητώ για τα συναισθήματά τους, απλά, λιτά… Σ’ αγαπώ, δεν σ’ αγαπώ και τέλος… Ή δεν στο λέω και καθόλου. Χωρίς εξάρσεις και υστερίες γυναικείες. Εξάλλου πρέπει να κρατήσουν και μια σχετική γοητεία χωρίς αμέσως να δοθούν.

Ο καφές πάντα ο ίδιος κάθε μέρα, χρόνια τώρα, ελάχιστες οι περιπτώσεις να αλλάξουν. Λίγα καλλυντικά, έως και μηδαμινά, πολύ λιγότερα φυσικά ρούχα και παπούτσια. Και αν θέλουμε να αναφερθούμε και στα γεννhτικά τους όργανα; Εντάξει, οι ίδιοι μπορούν και γνωρίζουν πολύ καλύτερα την ανατομία τους, καθώς μιλάμε για εξωτερικές καταστάσεις, εμφανείς δια γυμνού οφθαλμού…

Αν πάμε όμως πολύ πολύ πίσω, ανά τους αιώνες σίγουρα θα βγάλουμε άκρη για τη μοναδική μας πολυπλοκότητα και που αυτή οφείλεται. Εξαιτίας του φύλου μας οι πολλαπλές κακοποιήσεις και οι σκληρές τιμωρίες που λόγω της πατριαρχικής κοινωνίας είμαστε κληρονόμοι, μας οδήγησαν σε δρόμους χαμηλής αυτοεκτίμησης και χαμένων ταυτοτήτων.

Κάπως λοιπόν έπρεπε να βρούμε τους εαυτούς μας με το πέρασμα των χρόνων… Ως ένα σημείο έχει επιτευχθεί ο στόχος! Από την άλλη έχουμε κατηγορηθεί και για πολλά. Πρώτο και καλύτερο το προπατορικό αμάρτημα… Κουβαλάμε λοιπόν πολλά!

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ και σε κάτι άλλο που χρόνια τώρα στριφογυρίζει μέσα στο μυαλό μου. Ό,τι κι αν χαρακτηριστεί ως θηλυκού γένους είναι και δύσκολο και περίπλοκο. ‘Η θάλασσα’, μην φουρτουνιάσει να τη φοβάσαι… αλλά όταν είναι ήρεμη δεν ξεχνάς την ομορφιά της! ‘Η ζωή’ αξέχαστη και δύσβατη! ‘Η γη’, ουφ, εδώ θα κουραστώ για να μιλήσω, το αφήνω σε εσάς!

“Η αγάπη”, κινητήριος δύναμη παντού! Ορίστε… “η δύναμη” ποιος δεν θέλει να χαρακτηρίζεται από δυναμικότητα. Και πόσα άλλα ουσιαστικά και πόσες άλλες καταστάσεις γένους θηλυκού. Περίπλοκες πολύ, όλες μας… Ποιος όμως μπορεί να αμφισβητήσει τη μεγαλύτερη και αναμφισβήτητα πολύπλοκη δύναμή μας, τη μοναδική ικανότητά μας να δίνουμε “τη ζωή”; Κανείς!

Από την άλλη όμως για να μην ξεχνιόμαστε και για να ελαφρύνουμε το κλίμα, για να μην είμαστε ουτοπικές, μετριόφρονες, κυνικές, χαζές πολλές φορές, πρέπει να παραδεχτούμε ότι τους τρελαίνουμε… Ελάτε κοpίτσια, ξέρετε ποιους! Αλλά ταυτόχρονα τους αγαπάμε πολύ, γιατί μας αρέσει η διαφορετικότητά τους, η απλότητα που τους χαρακτηρίζει, αυτό που εμείς δεν έχουμε δηλαδή.

Ε! Και για να μην ξεχνιέστε και εσείς της αντιπέρα όχθης! Ξέρετε σε ποιους απευθύνομαι. Μας αγαπάτε το ίδιο. Ίσως κάποιες φορές, όταν το έχετε νιώσει βαθιά μέσα σας, πολύ περισσότερο από ό,τι σας αγαπάμε εμείς. Το ξέρουμε καλά… Μήπως τελικά μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε; Λέω εγώ τώρα… Πολυπλοκότητα και δόξα σοι ο Θεός!

Αργυρώ Αμπατζίδου

Πηγή: wp.loveletters.gr

Διαβάστε περισσότερα
Advertisement

Πρόσφατα άρθρα