Το… γέλιο της ζωής μας! (vids)

Advertisement
Το… γέλιο της ζωής μας! (vids)
Advertisement
ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΑΜΠΑ

Αν όλα αυτά τα χρόνια είχα προνοήσει να βάζω στην άκρη 1 ευρώ για κάθε επεισόδιο που έβλεπα , σήμερα όπως κι αν είχε θα είχα μαζέψει μια μικρή περιουσία. Τελικά αποδείχθηκε πως επιχειρηματικό μυαλό δεν είχα, αφού προτιμούσα απλά την διασκέδαση μέσω των «Απαράδεκτων» και όχι την αποταμίευση… Στην ζωή μου δεν είμαι απόλυτος. Γενικά δέχομαι και τον αντίλογο με επιχειρήματα και συζητάω τα πάντα. Εδώ όμως θα βρείτε σε… τοίχο.

Δεν νομίζω ότι κανείς έχει επιχειρήματα για να με πείσει ότι στην ιστορία της ιδιωτικής τηλεόρασης, δηλαδή τα τελευταία 25 χρόνια υπήρξε καλύτερη σειρά από την παρέα του Σπύρου, του Γιάννη, της Δήμητρας και του Βλάση. Πιο εμπορική σε νούμερα τηλεθέασης σίγουρα θα βρείτε. Πιο ποιοτική όμως, με χιούμορ απίστευτο, χωρίς ύβρεις και κρυάδες, με επίκαιρα μηνύματα που ισχύουν ακόμη και σήμερα, όχι.

Η σειρά έχει περάσει στα όρια του… μύθου και για ακόμη ένα λόγο. Δεν υπήρξε ποτέ «Ρετιρέ», «Καφέ της Χαράς», «Κωνσταντίνου και Ελένης» ή σαν οποιαδήποτε άλλη που την συναντάς οποιαδήποτε ώρα κι αν ανοίξεις την τηλεόραση. Με κρύο, με ζέστη, με ευρώ, με δραχμή, με Σημίτη, με Τσίπρα, με Σαμαρά, με capital controls, με ΠΑΣΟΚ, με οικουμενική.

Οι «Απαράδεκτοι» δεν… φορέθηκαν σε επανάληψη κάθε εποχή. Βασικά θυμάμαι να είχαν παίξει επανάληψη ελάχιστες φορές. Ζήτημα να είναι δύο. Η μία ήταν κάτι αξέχαστα Χριστούγεννα, που το Mega το έπαιζε αν θυμάμαι καλά στις 2 ή στις 3 τα ξημερώματα. Περιττό να πω ότι φυσικά και έμενα ξύπνιος για να τα απολαύσω…

Ευτυχώς στην πορεία υπήρξε η… Άγια ανακάλυψη του youtube και μπορούμε τα επεισόδια να τα βλέπουμε οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε ή ευτυχώς επίσης πριν μερικά χρόνια σε μια «κίνηση σταθμό» το περιοδικό TV ZAPPING είχε χαρίσει σε τρεις »κασσετίνες» και τα 48 σπαρταριστά επεισόδια της σειράς. Μια συλλογή που προστατεύω… ως κόρη οφθαλμού. Θεωρώ τον εαυτό μου καλό «Απαραδεκτολόγο» (σ.σ κατά το… Τσιτσανολόγος-Ρεμπετολόγος που είχε σπουδάσει στην Λυών η Δήμητρα).

Γνωρίζω σχεδόν όλες τις μεγάλες ατάκες της σειράς, τις χρησιμοποιώ συχνά και στην καθημερινότητά μου, τις επικαλούμαι και με άλλους «μετρ του είδους», ενώ στην πορεία προσπάθησα να ανακαλύψω κι άλλες μικρές λεπτομέρειες που με την… πρώτη ανάγνωση μπορεί και να μην προσέξεις. Όπως για παράδειγμα ότι ο πατέρας της Ρένιας εμφανίζεται με διαφορετικό όνομα στο επεισόδιο με τον «Γιατρό» και με διαφορετικό στο «Ερχεται η θεία. Stop».

Ή επίσης ποτέ δεν θα μάθουμε που μένει ο κύριος Βασίλης Χαλακατεβάκης καθώς σε άλλα επεισόδια λέει «πάω στους αποπάνω» και σε άλλα «θα κατέβω κάτω να τους μιλήσω». Κι αυτές οι ατέλειες έχουν την χάρη τους… Μπορώ να γράψω χιλιάδες λέξεις για την σειρά. Αλλά επειδή πρέπει να διαβάσετε και τις επιλογές των άλλων συναδέλφων, κλείνω με κάτι που με απασχόλησε πολλά χρόνια και με προβληματίζει ακόμη και σήμερα.

Ποιο είναι το καλύτερο επεισόδιο; Έλα ντέ… Είναι σαν να βάζεις στο τραπέζι μια σειρά από διαμάντια και να λες σε μια γυναίκα διάλεξε το καλύτερο. Όλα θα τα πάρει στα χέρια της, όλα θα τα λατρέψει και στο τέλος δεν θα έχει απάντηση. Αυτό ισχύει και για μένα. Παλιότερα είχα καταλήξει ανάμεσα στο επεισόδιο που ο Βλάσης έπρεπε να κάνει τον γιατρό για «να τουμπάρουμε τον πεθερό» και στην ποιητική βραδιά με την «Βάνα Καρόλου Λέκκα».

Στην πορεία όμως μου… έκλεισε για τα καλά το μάτι το επεισόδιο με τον «Κονσταντέν» και τον απίθανο Κωνσταντίνο Τζούμα. Ξέρετε με Παρασκευά, Μπίρλα-Κόρκο, γλύπτη Βαρόγκα, Μαρλέν, γκαλερί Φάλαινα, Τάσο Καγιάρ, γκεστάλ κι όλα τα ωραία.Νομίζω ότι εκεί παραμένω σήμερα… Δεν είμαι όμως και σίγουρος. Πάω να… χτυπήσω κανένα επεισοδιάκι (σ.σ κατά το Να χτυπήσω καμιά γκόμενα του αείμνηστου Μπονάτσου) για να καταλήξω.

Πηγή

Advertisement

Πρόσφατα άρθρα